Film nakrecony na podstawie mojego wiersza. Sydney jest moim miastem od 25 lat. Jest piękne, ale ma w sobie smutek, który pokazałam w wierszu i w filmie. Poezję czuje się w każdym jego miejscu. Jest ona też jak ta, czy inna dziewczyna włócząca się po mieście... Przybyła z daleka i dlatego nie mogąca się przystosować... W roli Poezji - Iwona Bartkiewicz, po 6 latach nieodnajdywania się tutaj, wróciła do Polski. Ja już tu zostanę. Kloszard jest autentyczny. Prawdziwego Borysa zastąpił Andrzej- trębacz. Ja zastąpiłam kloszardkę, która wiele lat sypiała właśnie na tej ławce. Wszystko w tym wierszu i filmie jest autentyczne, także ludzie, którzy się zgodzili, żeby ich uwiecznić kamerą - np. chłopiec w pubie okazał się polskim studentem... Film ciemny, bo szczególnie o zmierzchu i nocą panuje tu, ten tajemny nastrój - jakby z innego wymiaru... A zakończenie: te jadące samochody, które nam bezustannie towarzyszą; przepływając koło nas...